AES-451
نوشتنِ نسوز در عصر سرکوب دیجیتال ملی و فراملی
برای بسیاری از نویسندگان، نوشتن دربارهی حقوق بشر، برابری یا فساد، امروز به معنای کار کردن زیر فشار نظامهایی از سرکوب است که از کانالهای دیجیتال برای ایجاد آسیب واقعی استفاده میکنند.
AES-451 یک پروژهی کتاب است. این پروژه نویسندگان و فعالان فرهنگیای را گرد هم میآورد که سرکوب دیجیتال را در درون نظامهای سرکوبگر تجربه کردهاند، و همچنین کسانی را که از چنین نظامهایی بیرون آمدهاند و کار خود را از نروژ ادامه میدهند. این پروژه از طریق روایتهای آنان بررسی میکند که فناوریهای دیجیتال چگونه نظامهای سرکوب را تقویت میکنند — و چگونه ابزارهایی که نویسندگان برای انتشار، ارتباط، سازماندهی و رسیدن به مخاطبان خود به آنها وابستهاند، میتوانند علیه خودشان به کار گرفته شوند.
نروژ سنتی قوی در پاسداری از آزادی بیان و پناه دادن به نویسندگان در معرض خطر دارد. اما رژیمهای اقتدارگرا بیش از پیش از مرزها عبور میکنند، این فضاهای امن را فرسوده میسازند و حتی پس از خروج افراد از کشورشان نیز به فشار بر آنان ادامه میدهند.
چرا AES-451؟
AES-256 یک استاندارد پرکاربرد رمزنگاری است که به امنسازی ارتباطات در اینترنت کمک میکند. این نام نمایندهی فناوریهایی است که مردم برای محافظت از حریم خصوصی و آزادی بیان به آنها اتکا میکنند.
عدد ۴۵۱ به رمان فارنهایت ۴۵۱ اشاره دارد؛ رمانی دربارهی سانسور و نابودی کتابها.
سرکوب دیجیتال چیست؟
در رژیمهای سرکوبگر، سرکوب دیجیتال از دیگر شکلهای کنترل جدا نیست. این سرکوب، روشهای آشنای سرکوب را از طریق نظامها و ابزارهای تازه گسترش میدهد. برای دولتها و نیروهای وابسته به آنها، فناوریهای دیجیتال راههای تازهای برای نظارت، نفوذ، اخلال، تهدید و بیاعتبار کردن نویسندگان فراهم میکنند. برای نویسندگان، همان فناوریهایی که به آثارشان امکان میدهد فراتر بروند، آسیبپذیریهای تازهای نیز ایجاد میکنند — راههایی برای خاموش کردن آنان، افشا کردن آنان، یا به خطر انداختن خودشان و کسانی که دوستشان دارند.
از طریق کنترل مستقیم بر زیرساختهای دیجیتال، فعالان میتوانند ردیابی شوند، ارتباطاتشان شناسایی شود، پیامهای خصوصیشان افشا شود، و خانوادههایشان به خاطر چیزهایی که آنلاین نوشتهاند تهدید یا مجازات شوند. تلفنها میتوانند ضبط شوند و افراد مجبور شوند آنها را باز کنند. حملات آنلاین میتوانند به لغو برنامهها، تخریب اعتبار، از دست رفتن کار، بازداشت، زندان، شکنجه یا بدتر از آن منجر شوند.
اما این فشارها دیگر پشت مرزهای ملی متوقف نمیشوند.
تبعید میتواند به نویسندگان فاصله، دیدهشدن و آزادی تازهای برای سخن گفتن بدهد. اما همین امر میتواند آنان را برای رژیمهایی که پشت سر گذاشتهاند، تهدیدآمیزتر کند.
همزمان با آنکه جوامع دیاسپورا به کنشگران سیاسی قدرتمندتری تبدیل میشوند، دولتهای اقتدارگرا نیز خود را تطبیق میدهند. آنها سازوکارهای کنترل خود را از مرزها عبور میدهند و از نظامهای دیجیتال برای نظارت، تهدید، بیاعتبار کردن، منزوی ساختن و خاموش کردن منتقدان در خارج از کشور استفاده میکنند.
بسیاری از نویسندگان درمییابند که تبعید به معنای امنیت نیست. همان الگوها در شکلهای تازه ادامه پیدا میکنند — از طریق آزار هماهنگشده، گزارشدهی خودکار، افشای پیامهای خصوصی، نظارت بر شبکههای آنلاین، حملات اعتباری تغذیهشده با رسانههای دستکاریشده و محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی، و نفوذ یا دستکاری فضاهای دیاسپورا.
این فقط دربارهی فناوری نیست. دربارهی مردم و جامعههاست.
این سرکوب معمولاً بسیار فنی یا پیچیده نیست. اغلب از طریق انسانها عمل میکند: واسطههای تحت فشار، خبرچینهای غیررسمی، و تقویتکنندگان ناآگاهی که روایتهای همسو با رژیم را بازنشر میکنند، بیآنکه لزوماً بدانند این روایتها از کجا آمدهاند یا به سود چه کسی عمل میکنند. پلتفرمهای دیجیتال این کار را آسانتر میکنند، زیرا به رژیمها و نیروهای وابسته به آنها امکان میدهند جامعهها را نقشهبرداری کنند، شکافها را شناسایی کنند، آسیبپذیریها را هدف بگیرند و تبلیغات را به درون شبکههای دیاسپورا تزریق کنند.
نتیجه فقط تهدید مستقیم از بیرون نیست، بلکه فشار ساختهشده در درون خود جامعه نیز هست. نویسندگان و روزنامهنگاران ممکن است خود را در میان سوءظن، دستهبندیهای خصمانه، محکومسازی، حملات اعتباری و ترس ببینند. گروههای خصوصی دیگر خصوصی احساس نمیشوند. دوستیها نامطمئن میشوند. اختلافهای سیاسی میتوانند به کارزارهایی برای انزوا و مجازات اجتماعی تبدیل شوند.
کارزار تخریبیای که در گذشته نیازمند دسترسی به رسانههای چاپی، خبرچینها و کار اطلاعاتی نزدیک بود، امروز میتواند از صفحات باز شبکههای اجتماعی، رسانههای دستکاریشده و محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی ساخته شود و بهسرعت در اینترنت پخش گردد. روشها تغییر کردهاند، اما اثرات آشنا هستند: ترس، انزوا، آسیب به اعتبار، لغو کتابها، لغو برنامهها، و فشار برای سکوت.
در AES-451 مشارکت کنید
اگر نویسنده، روزنامهنگار، هنرمند یا فعال فرهنگی هستید و چنین فشارهایی را تجربه کردهاید، مایلیم از شما بشنویم.
تماس گرفتن با ما هیچ تعهدی برای شما ایجاد نمیکند. گام نخست فقط این است که با ما ارتباط بگیرید.
اگر کسی را میشناسید که ممکن است بخواهد در این پروژه مشارکت کند، خوشحال میشویم این صفحه را با او به اشتراک بگذارید.
ایمیل: aes451@sicpublish.no
AES-451 پاسخی است به این تغییر.
این پروژه تجربههای زیستهی نویسندگان و فعالان فرهنگی را ثبت میکند؛ کسانی که با سرکوب دیجیتال، سانسور، نظارت، تهدید، دستکاری پلتفرمهای دیجیتال و فشار فراملی روبهرو بودهاند.
این روایتها فقط برای ثبت موارد آزار و سرکوب گردآوری نمیشوند. آنها پایهی یک پروژهی گستردهتر پژوهشی و انتشاراتی را شکل میدهند؛ پروژهای دربارهی اینکه چگونه نوشتن، خلاقیت و آزادی بیان در عصر دیجیتال، تحت تأثیر سرکوب تغییر میکنند و محدود میشوند.
داستانهایی که از طریق AES-451 گردآوری میشوند، بخشی از کتابی آینده خواهند بود؛ کتابی دربارهی سرکوب دیجیتال در سطح ملی و فراملی، روایتشده از خلال تجربههای کسانی که خود با آن زندگی میکنند.
اشکال سرکوب دیجیتال
اینها برخی از روشهایی هستند که سرکوب دیجیتال در عمل رخ میدهد — اغلب همپوشان و در حال تحول.
چرا این موضوع در نروژ اهمیت دارد
نروژ میزبان بسیاری از نویسندگان و روزنامهنگارانی است که از نظامهای سرکوبگر خارج شدهاند.
برای بسیاری، خروج از کشور به معنای امنیت کامل نیست. این فشارها در قالبهای جدید ادامه پیدا میکنند.
AES-451 این تجربهها را گردآوری کرده و به شکل یک مجموعه منتشر خواهد کرد.
این موضوع در حال تبدیل شدن به مسئلهای مهم است و نیازمند آگاهی و درک است.
