فاطمه اختصاری شاعر، نویسنده، مترجم، ویراستار و فعال ایرانی است که با جریان ادبی تأثیرگذار «غزل پستمدرن» شناخته میشود.
آثار او به موضوعاتی مانند جنسیت، سکسوالیته، سانسور، مذهب، تبعید، آزادی هنری و حقوق زنان میپردازد و اغلب واقعیتهای سیاسی معاصر را با فرمهای کلاسیک شعر فارسی ترکیب میکند.
اگرچه تحصیلات اولیه او در زمینه مامایی بوده است، اما بهواسطه فعالیتهای ادبی و اجتماعیاش در حوزه حقوق زنان، آزادی بیان و عدالت اجتماعی در ایران بهطور گسترده شناخته شد.
پس از زندان و فشارهای قضایی مرتبط با فعالیتهای ادبی و اجتماعیاش، از ایران خارج شد و از طریق ICORN در نروژ پناه گرفت، جایی که همچنان به فعالیتهای ادبی و فرهنگی خود ادامه میدهد.
فاطمه اختصاری در حوزههای مختلفی از جمله شعر، داستان، مقاله و آثار ادبی تجربی فعالیت داشته است. آثار او به زبانهای مختلف ترجمه شده و در سطح بینالمللی در زمینههایی مانند سانسور، حقوق زنان و آزادی بیان مورد بحث قرار گرفته است.
او در کنار فعالیتهای خلاقه خود، در زمینه ترجمه و همکاریهای ادبی نیز نقش فعالی داشته و به معرفی ادبیات معاصر فارسی به مخاطبان بینالمللی کمک کرده است.
آثار او اغلب ترکیبی از روایت شخصی و مسائل گستردهتر سیاسی و اجتماعی است و به ارتباط میان زندگی خصوصی، سرکوب عمومی، حافظه، جنسیت و مقاومت هنری میپردازد.
اختصاری از چهرههای مرتبط با جریان ادبی «غزل پستمدرن» در ایران است؛ جریانی که سنتهای کلاسیک شعر فارسی را برای بازتاب واقعیتهای اجتماعی و سیاسی معاصر بازخوانی و بازتعریف میکند.
این جریان به دلیل به چالش کشیدن محدودیتهای فرهنگی و طرح صریحتر موضوعاتی مانند جنسیت، سکسوالیته، خشونت، سانسور و زندگی روزمره در ایران معاصر شناخته شد.
فعالیت او در این حوزه، او را به یکی از صداهای مهم در ادبیات معاصر فارسی تبدیل کرده است.
فاطمه اختصاری با Sic Publishing در حوزههای ترجمه، ویرایش، پروژههای ادبی و فعالیتهای عمومی همکاری دارد.
او کتاب The Last Kiss اثر مهدی موسوی را به انگلیسی ترجمه کرده و در پروژههایی مرتبط با آزادی بیان، تاریخ شفاهی، حقوق زنان و تبادل فرهنگی مشارکت داشته است.
همکاری او با Sic Publishing بازتابی از علاقه مشترک به ادبیات بهعنوان نوعی روایت، ترجمه بهعنوان پلی فرهنگی، و داستانگویی بهعنوان ابزاری برای حفظ تجربههای زیسته در سطح بینالمللی است.
از زمان ورود به نروژ، اختصاری به نوشتن، انتشار، سخنرانی و مشارکت در پروژههای ادبی و فرهنگی مرتبط با تبعید، ترجمه و آزادی بیان ادامه داده است.
آثار او بخشی از گفتوگوی گستردهتر بینالمللی درباره ادبیات، سانسور، مهاجرت و نقش نویسندگان در فضای عمومی است.